آیا آتئيسم یک باور نيست؟

آتئيسم نیز یک باور است، دین نيست، اما یک باور است.
آتئیست‌هایی كه ادعا دارند آتئیسم یک باور نیست، علیرغم اينكه آتئيست هستند، شناخت درستى از تعریف آتئيسم ندارند.
امروزه بسيارى از آتئيست‌ها آتئيسم را به صورت نبود ايمان به وجود خدا معرفى می‌كنند، وقتی اینگونه تعریف شود، نیازی به اینکه آن را در یک باور داخل کنیم نمی‌ماند.
اين معرفى حتی اگر معصوم جلوه دهد، تعریفی بی نهايت اشتباه است.
اگر کسی که دارای ایمان به خدا نیست آتئیست می‌شود، آن زمان گربه و یا سگ و حتى مبلمان یک شخص نيز آتئيست است!
چون مبلمان نیز ایمان به وجود خدا را ندارد!
دفاع از اينگونه تعریفی البته كه مسخره خواهد شد، ولى آتئیست‌های بسیاری که آتئیسم را به عنوان نبود باور به خدا معرفی می‌کنند، حتی متوجه اشتباه بودن این معرفی نیز نیستند!
آتئيسم صاحب بودن بر باور خدا وجود ندارد است، يعنى تعريف درست آتئيسم؛ باور به نبودن خداست.
اين تعريف بدون اشکال‌ترین و درسترين تعريف ارائه شده از سوى جامعه فلسفه است.
اینکه آتئیست‌های بسیاری صاحب تعریف درستی از باور خود نیستند، متأسفانه نشان دهنده این است که آتئیست‌ها نیز می‌توانند انقدر دگماتیک باشند.
شخص با آتئيست شدن اتوماتیک وار با فرهنگ و عالم نمی‌شود.
البته كه دين هم يک باور است.
واژه باور در بين مردم به عنوان باور به چیزی بدون وجود دلیل شناخته می‌شود.
درحالى كه باور بودن يک چيز در مورد اینکه آن چیز تا چه اندازه‌ای پایه ریزی شده است چیزی به ما نمی‌گوید، يک باور می‌تواند به برهان‌ها، مدارک و اساسيات بسيار صحيحى صاحب باشد. در واقع يكى از معانى باور قبول درستی يک گزاره است.اما توهمات آتئيست‌ها از كلمه باور بینهايت بی‌معنى است.
در علم نیز بعضی گزاره‌ها به دلیل بالا بودن احتمال درستی‌شان بدون مدرک قطعی مورد قبول واقع می‌شوند، مثلاً وقتی در مشاهداتی که انجام داده‌ایم بارها دیدیم ذرات با بارهای ناهمنام همدیگر را جذب کرده‌اند. به اين نتيجه رسيديم كه ذرات با بارهاى متضاد هميشه همديگر را جذب مى‌كنند. در دنياى علم اين گزاره دیگر به شكل يک اصل پذیرفته شده درآمده است.
درحالی كه اين اصل در عصاره‌اش یک باور است. ما به اين نگاه نكرديم كه در دفعه چهار هزار تريليونم اين جذب ادامه خواهد داشت يا نه.
و در حالی که مشاهده نکردیم، باور کردیم. زیرا احتمال خروج یک نتيجه متفاوت در دفعه چهار هزار تريليونم بسيار، اما بسیار پایین است.
یعنی اين يک باور قويست. اين نوع فرضيه‌ها متضمن (( توانایی کسب دانش کردن )) برای ما هستند. يعنى علم نیز در عصاره خود صاحب تعدادى باور است.
در پایان، کمی پیش گفتیم ايمان تنها به معناى قبول بدون دلیل یک چیز نيست، بدون ذکر اینکه اینگونه معنایی نیز دارد نمی‌گذریم.

والسلام…