تنظیم ظریف جهان برای حیات
 
جهانی مناسب برای حیات، بایستی بتواند اجازهٔ وجود موجوداتی را بدهد که دارای توانایی‌های تکثیر، استفاده و ذخیرهٔ انرژی هستند. این‌ها شرایط ضروری برای حیات هستند. این گونه موجودات، تنها در جهانی دارای شیمی غنی و منبع انرژی پایدار که امکان فرآیندهای شیمیایی تکثیر و ذخیرهٔ انرژی را فراهم می‌کند، می‌توانند وجود داشته باشند.
در سال‌های ۱۹۷۰ در نتیجهٔ مقالات دانشمندانی مانند کارتر، کار و ریس، پاول دیویس و تحقیقات دقیق بارو و تیپلر، فیزیکدانان متوجه شدند که مجموعهٔ قوانین طبیعی، ثوابت بنیادی فیزیک و شرایط اولیه‌ای که به شیمی غنی و منابع پایدار انرژی (ستارگان) اجازه وجود می‌دهند، در مقایسه با مجموعه‌هایی که اجازه نمی‌دهند، بسیار بسیار اندک هستند؛ به عبارت دیگر، احتمال در شکل اجازه دهنده به حیات بودن فیزیک در مقایسه با نبودنش در درجه‌ای نجومی پایین است. این پدیده، از سوی فیزیکدانان شروع به بیان شدن با عبارت «تنظیم ظریف» کرد.
 
با حرکت از دارای تنظیم ظریف بودن جهان، می‌توان برهانی برای وجود خدا آورد که می‌تواند به این شکل خلاصه شود:
 
۱- دارای تنظیم ظریف بودن جهان برای حیات، محتاج توضیح است.
۲- توضیح تئیستی این پدیده موجود است: خدا جهان را به شکلی که حیات را به وجود آورد، طراحی کرد.
۳- در خصوص چرایی دارای تنظیم ظریف بودن جهان، توضیحی غیر تئیستی و به همان درجهٔ معقول وجود ندارد.
۴- در نتیجه، دارای تنظیم ظریف برای حیات بودن جهان یک دلیل به نفع تئیسم تشکیل می‌دهد.
 
استیون هاوکینگ، فیزیکدان مشهور، در خصوص یکی از نمونه‌های تنظیمات ظریف جهان برای حیات، این گونه گفته است: «چرا سرعت گسترش گیتی در آغاز، این همه به سرعت بحرانی گسترش نزدیک بود و حتی هم اکنون، یعنی پس از ده هزار میلیون سال، همچنان با سرعتی نزدیک به سرعت بحرانی در حال گسترش می‌باشد؟
سرعت بحرانی وجههٔ مشخصهٔ مدل‌هایی است که باز فرو می‌پاشند؛ از مدل‌هایی که برای همیشه، گسترش می‌یابند، اگر سرعت گسترش، یک ثانیه پس از انفجار بزرگ، تنها یک صد هزار میلیون میلیونیم کمتر بود، جهان پیش از آن که به اندازۀ کنونی‌اش برسد، باز فرو می‌پاشید.»
منبع: استیون هاوکینگ (۱۹۴۲ - ۲۰۱۸)، فیزیکدان نظری و کیهان‌شناس و استاد دانشگاه کمبریج، تاریخچهٔ زمان، ترجمهٔ محمد رضا محجوب، صص ۱۵۶ و ۱۵۷.
 
«چیزی که قطعی است این است که اگر مقدار ثابت کیهانی خیلی بزرگتر از این باشد، قبل از این که کهکشان‌ها بتوانند شکل بگیرند، جهان ما منفجر شده و در این صورت نیز حیاتی که می‌شناسیم غیر ممکن می‌شود.»
منبع: استیون هاوکینگ و لئونارد ملودینو (۱۹۵۴ - ؟) فیزیکدان و ریاضی‌دان و مشغول در مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا، طرح بزرگ، ترجمۀ سارا ایزدیار و علی هادیان، صص ۱۴۸ و ۱۴۹.
 
«انجمن آنتی‌شبهات»
 
@anti_shobahat‌

نظرات


ارسال نظر